Posts Tagged ‘jachthondentraining’
Voor- en tegenstanders van het natuurbeheer in de Oostvaardersplassen buitelen al jaren over elkaar heen. Iedere winter sterven er honderden dieren, volgens voorstanders een natuurlijke gang van zaken, maar volgens tegenstanders een hongerdood van dieren in een afgesloten natuurgebied. EenVandaag ging de afgelopen maanden op verschillende momenten kijken en ontdekte veel stervende dieren, aan het eind van hun Latijn. Voor de camera sterft een hert dat niet meer op zijn poten kan staan en in het water valt. ‘Waar zijn ze nu met de kogel?’, vraagt wandelaar Tonny Lenselink zich af. In EénVandaag een onthullend verslag.
Elke strenge winter, ook deze, leggen honderden, soms bijna duizend dieren het loodje in het natuurgebied. Volgens Staatsbosbeheer vindt er op deze manier een natuurlijke selectie plaats bij de edelherten, konikspaarden en Heckrunderen. Bovendien zouden de echt zwakke dieren op tijd uit hun lijden worden verlost door een kogel. Zijn de Oostvaardersplassen, het natuurgebied tussen Almere en Lelystad, kortom geslaagd als moderne oernatuur waarin de dieren met rust moeten worden gelaten?
Tegenstanders vinden het door een spoorlijn en hekken afgesloten gebied niets anders dan een natuurpark, waar de dieren hun natuurlijke gedrag niet goed kunnen uitleven. In de winter trekken ze bij voedselgebrek normaal gesproken naar een ander gebied, maar dat kan niet in de Oostvaardersplassen. Met als gevolg teveel dieren op een te klein grondgebied die massaal honger lijden en doodgaan. ‘Men creëert hier bewust hulpbehoevende dieren, maar steekt geen poot uit. Dat vind ik pedant’, vindt oud-hoogleraar Dier en Recht Dirk Boon.
Minister Verburg liet gisteren weten dat de sterfte van de grote grazers tot nu toe meevalt , zo’n zevenhonderd deze winter. Uit eigen berekeningen van EenVandaag (op basis van cijfers van Staatsbosbeheer) blijkt echter dat er per dag meer dieren sterven dan vorig jaar. Deze winter stierven er tot nu toe per dag 10 dieren, in vorige jaren waren dat er gemiddeld acht. Aan het einde van de winter zal het sterftecijfer daarom naar verwachting hoger liggen dan vorige jaren.
Vanavond een uitgebreide reportage waarin de grondlegger van het natuurbeheer in de Oostvaardersplassen, Frans Vera, uitlegt waarom de dieren met rust gelaten moeten worden. Ook lopen we met critici als emeritus hoogleraar diergeneeskunde Maarten Frankenhuis, omwonende en boer Jan Cees Vogelaar, natuurliefhebber Tonny Lenselink en Reinoud van Gent van stichting Faunabeheer door het gebied.
EenVandaag :: Oostvaardersplassen: oernatuur of mislukt natuurpark?.
UTRECHT - De jacht op wild is wegens de aanhoudende kou tijdelijk verboden in de provincie Utrecht. Het verbod is maandag ingegaan, zo meldde de provincie.
![](javascript:fotovenster("http://images2-telegraaf.nl/multimedia/archive/00687/fazant_687567d.jpg","%20","%20",200,133);){kind=link}
Tot het einde van de maand mag er niet worden gejaagd op fazanten, houtduiven, wilde eenden en konijnen, omdat de dieren door de kou extra kwetsbaar zijn. Ook het bestrijden van dieren die schade veroorzaken aan landbouwgronden, zoals de nijlgans, is tijdelijk niet toegestaan. Het beheer van de reeënpopulatie en het doden van vossen valt niet onder het verbod.
Mocht er weersverbetering optreden, dan kan het besluit al eerder worden opgeheven.
In Brabant, Limburg, Drenthe en Groningen is vorige week al een verbod ingesteld. Ook Friesland, Flevoland en Noord-Holland besloten aan het einde van de week over te gaan tot een jachtverbod. Gelderland en Overijssel beraden zich nog over de kwestie.
In Zuid-Holland wordt de jacht op de dieren die schade veroorzaken deze week weer vrijgegeven, omdat er geen vorst meer wordt verwacht. Het jagen op de wilde eend is er nog tot 22 januari verboden. In Zeeland is er helemaal geen sprake van het tijdelijk aanpassen van de regels omtrent jagen op wild. „Er ligt hier vrijwel geen sneeuw, dus er is voldoende te eten voor de dieren in onze provincie”, aldus een woordvoerster.
Volgens de woordvoerster hebben de provincies Drenthe en Limburg ondertussen besloten het jagen niet langer toe te staan. Maar ook voor andere provincies zou het KNJV het liefst een jachtsluiting adviseren. ‘Wij geven alleen een advies als provincies daar om vragen, maar ook Noord-Brabant, Gelderland, Overijssel, Flevoland en Groningen voldoen aan de voorwaarden voor een negatief jachtadvies.’
Jagers houden met het winterse weer toch al meer rekening met het wel en wee van de dieren. ‘Ze moeten zich houden aan een soort gedragscode. Dat betekent onder andere dat jagers geen sporen mogen volgen in de sneeuw en niet bij een wak mogen posten.’ Voor herten, reeën en zwijnen geldt het advies van het KNJV niet. ‘Die hebben veel meer vetreserves en kunnen daardoor langer overleven in de kou.’
Ook het jachtverbod dat door de provincie Zeeland vorige week werd afgekondigd, is vanochtend opgeheven
KONINKLIJKE NEDERLANDSE JAGERS VERENIGING
Marlies Kolthof,
communicatiemanager
BELTRUM – In Beltrum wordt de jaarlijkse slipjacht gehouden op zaterdag 2 januari 2010. Deze is georganiseerd door de K.N.J.V. in samenwerking met een aantal Beltrummers.
Om 13.oo uur wordt er een toespraak gehouden op het Mariaplein, waarna de jacht wordt ingezet buiten de kom van Beltrum en deze zal gaan door de buurtschappen Avest en Lintvelde.
Bij vorst of sneeuw wordt de rit afgelast. Voor nadere inlichtingen kunt u contact opnemen met Leo Wolterink op 0544- 48 17 37.
KNJV
Het wild zwijn rukt op in Nederland, met alle gevolgen van dien. Er zijn inmiddels zo veel zwijnen in ons land dat de dieren buiten de afgebakende natuurgebieden op zoek gaan naar voedsel. Akkers en tuinen zijn niet langer veilig, en de overlast neemt toe.
Varkensboer Jean Janssen uit Groesbeek is een van de slachtoffers. Zijn maïsveld is voor de zoveelste keer gemolesteerd door groepen wilde zwijnen. Maar naast overlast vrezen de boeren ook dat zwijnen hun veestapel besmetten met de varkenspest en andere ziektes.
Netwerk gaat mee op zwijnenjacht met jager Gerard Bosman. Een frustrerende klus want buiten de natuurgebieden krijgen de jagers allerlei beperkingen opgelegd…
Of
KOEN VAN DEN BERGE VOERT ONDERZOEK NAAR VOSSENPOPULATIE IN STREEK ROND GERAARDSBERGEN
Reeds 0 reacties | reageer zelf
GERAARDSBERGEN – De vos ligt onder vuur bij jagers en kippenkwekers. Koen Van Den Berge, die Reintje al tien jaar bestudeert, scheidt waarheid van fabel en reikt onderzoeksresultaten aan voor een sereen vossendebat. Jan Lion
De rooie rakker deed zijn reputatie van sluwe kippenrover alle eer aan. Maar is Reintje de bron van alle kwaad? Volgens de meeste jagers en pluimveehouders wel, maar bioloog Van Den Berge plaatst kanttekeningen.
De man is een vossenexpert en jaagt in de streek al tien jaar op Reintje. Er is een onderzoeksgebied uitgezet van 100 vierkante kilometer in en om Geraardsbergen waarin de vos heel intensief wordt bestudeerd.
Van Den Berge stelde de resultaten van het onderzoek voor tijdens een vergadering van leden van de stedelijke milieuraad, natuurliefhebbers, jagers en pluimveehouders.
‘Tot het begin van de 19de eeuw kwam de vos overal in België voor. Hij is nadien vooral uit grote delen van Vlaanderen verdwenen. Tot er een herkolonisatie op gang kwam en vanaf eind vorige eeuw lijkt de vos zowat overal aanwezig te zijn’, zegt Van Den Berge.
Hij benadrukt dat de vos op eigen kracht terugkwam. ‘Het fabeltje dat de vos massaal is uitgezet door de groenen, klopt dus niet.’
Van Den Berge en zijn team zijn dag en nacht in het testgebied op pad. Ze ontdekten er vijftien nesten, waar jaarlijks bijna zeven jongen worden grootgebracht. Nadien zwermen de jonge vossen uit.
Muizen en ratten
Via radiozenders die bevestigd werden aan volwassen dieren werd vastgesteld dat de vos een groot territorium bestrijkt. Het verspreiden en de overlevingskansen van de dieren worden onderzocht door oormerken aan te brengen en door autopsie van dode exemplaren. ‘We leerden zo dat ruim 70 procent van de vossen sterft binnen het eerste jaar.’
De biologen rekenden uit dat er in het voorjaar één vos per vierkante kilometer leeft, in het najaar is dat gemiddeld twee. ‘Dat lijkt veel, maar als we dit vergelijken met cijfers uit andere landen, dan scoort Vlaanderen eigenlijk laag. Er is wel nog een evolutie van het aantal nesten.’
Uit analyse van de vossenmagen kwam ook het eetpatroon van het dier aan het licht. Hij voedt zich vooral met muizen en ratten. Ook hazen en konijnen staan geregeld op het menu en de vos versmaadt een kip niet. Hierdoor komt hij in conflict met jagers en kippenkwekers.
‘Dat is onvermijdelijk. Vlaanderen heeft een zeer versnipperde bewoning, waardoor menselijke bewoning en het leefgebied van de vos door elkaar lopen.’
Volgens Van Den Berge speelt het aantal vossen dan ook geen rol, het volstaat dat er één aanwezig is.
‘De vos is een opportunist en zal een makkelijke prooi zoals een kip niet links laten liggen. Het kippenhok goed beveiligen is de beste oplossing.’
Van Den Berge gelooft niet dat meer jacht tot minder vossen zal leiden. ‘Tenzij men andere methodes gaat gebruiken zoals ’s nachts jagen of stroppen zetten. Ofwel de burcht van de vos rechtstreeks bejagen. Maar nu is dat nog verboden.’
Koen Van Den Berge neemt in het vossendebat zelf geen standpunt in. ‘Ik ben geen vossenbeschermer en ben ook niet tegen de jagers, ik ben een neutraal wetenschappelijk onderzoeker.’
Eén keer ben ik mee geweest met een jachtpartij. Het waren heel verschillende heren, van huisarts tot boer, en er was één vrouw bij maar die was geen ‘geweer’. Zo spreken jagers over elkaar, je hebt geweren en drijvers. En je hebt honden natuurlijk, die leken eigenlijk wel het belangrijkste. De geweren spraken voortdurend over hun honden en schepten ook flink over ze op: ,,Willem heeft laatst nog een haas gevangen’’, ,,Rover ruikt echt álles”.
We gingen de duinen in, op zoek naar hazen, fazanten en konijnen. Het was een mooie koele dag, met wolken en wat wind, en het was eigenlijk heel fijn om met een doel dwars door die duinen te lopen. De honden speurden de bosjes af, soms ging er eentje ‘staan’ want zulke honden waren het, Duitse staanders. Er was ook een ‘pointer’ bij. De staanders gaan doodstil staan als ze het wild in de gaten hebben, de pointers wijzen het wild met de neus aan en jagen het ook op, een bosje uit bijvoorbeeld.
Dat gebeurde op een gegeven moment: een klein opdondertje van een hondje (je moet wel een klein hondje zijn als je zo’n allemachtig prikkend duindoornbosje in moet) joeg een fazant uit een struikgewas, zijn baas schoot en een van de andere honden apporteerde. Voorbeeldig was het.
Er werden die dag drie fazanten geschoten, daar bleef het bij, maar we hadden heerlijk gezocht en gelopen en de honden hadden allerlei kunstjes gedaan en de paar schoten waren fraai geweest zodat iedereen immens tevreden naar huis ging.
Ik kreeg een fazant mee. Eerst moesten daar wel even de ingewanden uit – hu, griezelig als een dier nog warm is – en toen ging-ie in een krant: ,,Hier. Voor jou.”
Daar lag-ie dan, in de ijskast, een fazant met al zijn veren nog aan. Nu plukt een fazant heel makkelijk, je grijpt gewoon een bos veren en trekt ze eruit.
Ik braadde de fazant, in zijn geheel, en zette hem op tafel. Sneed ‘m feestelijk aan en schrok: daar kwamen allerlei duindoornbesjes te voorschijn. Razendsnel de hele vogel naar de keuken terugverplaatst voor iemand het had gezien. Ik was de krop vergeten eruit te halen.
Verder was het prima.
In gekochte fazanten zitten geen duindoornbesjes meer.
Fazant met room en champignons
- 1 fazant
- repen vetspek
- boter
- 1 ui, gesnipperd
- 250 g kastanjechampignons
- 2 dl slagroom
- 2 witte boterhammen
Verwarm de oven op 175 graden.
Bind het vetspek om de borst van de fazant om het borstvlees tegen uitdrogen te beschermen. Bestrooi hem van binnen en buiten met peper en zout. Leg de fazant met de in stukken gesneden ui in een ovenvaste pan of schaal en giet 30 gram gesmolten boter over de vogel. Zet hem in de oven, zonder deksel.
Snij de champignons in niet te dunne plakjes en bak ze op hoog vuur in een klontje boter. Bestrooi ze met peper en zout en giet de room erbij. Even doorkoken en uit zetten.
Haal de fazant als hij 25 minuten heeft gebraden uit de oven en verwijder het spek. Leg de fazant op zijn rug en giet het champignon-roommengsel over de vogel. Zet nog vijf minuten in de oven terug.
Leg de fazant op een schaal en houd hem warm (folie erover en daaroverheen een keukenhanddoek). Kook de room een beetje in tot het geheel op sausdikte is. Bak intussen de schuin in vieren gesneden boterhammetjes in de boter. Proef op peper en zout en giet de saus over de fazant, schik de gebakken stukjes brood eromheen.
Ik zat net te denken dat er met wild toch eigenlijk weinig nieuws gebeurt, net alsof daar de traditie altijd wint, toen ik in de december Delicious. iets las over hotels op het platteland. In de Achterhoek om precies te zijn en daar zijn ze helemaal niet achter wat hun gerechten betreft. ‘Wildzwijnkotelet geserveerd met crème van zuurkool en schuim van miso’ of ‘wilde eendenfilet met teriyakisaus en appelcompôte’.
Dus er gebeurt wel iets in de wildbranche. En met zoiets als een hazenrug kun je natuurlijk ook allerlei leuke vernieuwende dingen doen met schuim enzo. Maar wat doe je voor nieuws met gestoofde haas, oftewel hazenpeper? Stoven moet nu eenmaal gewoon en rustig plaatsvinden, en dan kun je wat kruidkoek bij je hazenpeper doen, of chocola, om de saus voller en donkerder te maken, maar verder blijft het gestoofde haas.
Ik maakte jarenlang bijna elke december een gevulde gestoofde haas uit de Périgord, althans zo heette het recept, maar de vulling kreeg ik nooit op z’n plaats zodat het gestoofde haas met vullingballetjes werd elke keer. Daar was eigenlijk helemaal niets tegen, want die zachte vullingballetjes accordeerden ontzettend goed met het donkere hazenvlees.
Haas is wild voor gevorderden las ik ook in de Delicious. Een geïnterviewde toppoelier noemt daarin een fazant ‘instapwild’. Hert ook. Maar hert is natuurlijk heel vaak niet wild. ‘Gefarmd’ noemen professionals dat. Bio-industrieel vlees dus. Moet je weer precies weten hoe je hert behandeld is en waar. Dan is wild makkelijker. Haas dus. Gestoofd. Op de allereenvoudigste manier.
Gestoofde gemarineerde haas (voor 6 personen)
- 1 haas van ong. 1 ½ kilo marinade:
- 3 dl rode wijn
- 1 dl olijfolie
- 2 uien, fijngehakt
- 2 ons wortelen, in stukken
- 1 laurierblaadje
- 3 jeneverbessen, gekneusd
- 1 teentje knoflook om te braden:
- 50 g boter
- 150 g ontbijtspek in blokjes
- 1 ui, fijngehakt
- 35 g boter met bloem (20 g boter, 15 g bloem)
- 2,5 dl water of lichte bouillon
Vermeng alle ingrediënten voor de marinade en leg de haas daar 24 uur in. Het gemakkelijkste is om alle ingrediënten in een plastic zak (een boodschappentasje) te doen, daar de haas in, het geheel in een schaal, en dan af en toe de zak keren. In de ijskast, uiteraard.
Dep de haas droog. Bewaar de marinade.
Bak in een braadpan die in de oven kan het spek een paar minuten in de boter, doe de stukken haas erbij en braad ze aan alle kanten lichtbruin. Doe de gesnipperde ui bij de haas, draai het vuur laag en laat het geheel met een deksel op de pan een kwartier sudderen.
Verwarm de oven voor op 150 graden.
Giet de marinade bij de haas en zoveel bouillon dat het vlees net onder staat. Laat warm worden en doe dan de boter met bloem er in vlokken bij en beweeg de pan zodat ze gelijkmatig door de vloeistof opgenomen worden. Zet de hele pan, met een deksel erop, in de oven en laat een uurtje stoven. Kijk hoe gaar de haas is.
Als-ie gaar is, haal hem dan uit de pan en zeef de jus. Kook die wat in en roer er nog een klontje boter door, of een scheutje room. Het is ook lekker om tien gekneusde peperkorrels toe te voegen.
Warm het vlees even op in de saus en dien op.
Eet er maar gewoon iets klassieks bij. Puree met knolselderie of gestoofde kool. Of iets moderns: pastinaakchips.